1. Nefs-i Emmare: Kötü ve günah olan işlerin yapılmasını emreden hayvani nefs. "Şüphesiz ki nefs kötülüğü emreder." (Yusuf, 12/52)
2. Nefsi Levvame: kınayan, yeren ve kötüleyen nefs. Yapılan kötü ve günah iş sebebiyeze eden ve hesaba çeken nefs, vicdan azabı. İşlenen kötülük sebebiyle dayan, tevbe eden ve özür dileyen nefs. (Kıyamet, 75/2)
3 Nefsi Mulhime : İlham ve keşfe mazhar olan nefs. Neyin iyi ve sevap, neyin kötü ve inah olduğunu ilhamla bilen ve ona göre hareket eden, vicdanın sesini duyan ve dinleyen nefs. (Şems, 91/7-8)
4. Nebi Mutmainne: Tatmin olunmuş, huzur ve sükuna kavuşmuş, faziletlerle donan ilahi fiillerin tecellilerine mazhar olmuş nefs. (Nahl, 18/106; Fecr, 89/27)
5. Nefs- Raziyye: Kendi ferdi iradesinden ve isteğinden vazgeçen, celali ve cemali tecelileri gönül hoşluğu ile karşılayan, kaza ve kaderin her nevi tecellisi karşısında mutlak darak za durumunu muhfaza eden, sızlanmayan, şikâyetçi olmayan, lütfun da hoş kaha da hoş, diyebilen ve böylece nza makamına eren nefs. "Ve radu anhu" (Maide, 5/191; Fecr, 89/28)