İnsan ruhunun derinliklerine dokunmak, bazen kelimelerle bazen sessiz bir bakışla olur. Benim işim, o derinlikteki sesi duymak, karanlıkta yön arayanlara bir ışık yakmaktır.
.
Leningrad. 3 Ocak 1943.
Gudbrand, bir gürültü ile uyandı. Birkaç kez gözlerini kırpıştırdı ama tek görebildiği
ranzaya çakılmış tahta parçalarıydı. Çürümüş tahta ve toprak kokusu geliyordu. Çığlık
atarak mı uyanmıştı? Diğer askerler, artık çığlık atmadığına dair yemin etmişlerdi. Öylece
uzandı ve kalp atışının normale dönmesini bekledi. Göbeğini kaşıdı. Bitler asla uyumazd
Hallgrim birlikteki en genç askerdi. On sekiz yaşındaydı. Neden burada olduğunu kimse
bilmiyordu. Macera peşinde, diye düşündü Gudbrand. Dale, Hitler'e hayran olduğunu ama
siyasetten hiçbir şey anlamadığını söyleyip duruyordu. Daniel, geride kendisini bekleyen bir
kız arkadaşı olduğuna inanıyordu.
Bir gözümü tanıdım
Bir də fotodakı şəklini.
Elə gözəl baxırdın ki, sanki mənimlə danışırdın.
Elə səssiz dururdu ki, sanki əbədi bir sirr idin.
Mən o sirrin içində boğuldum,
sən o fotonun kənarında dururdun.
Mənim dünyam aydın
sənin dünyan o qədər qarışıq
Mən o qarışıqlıqda yandım,
sən mənim alovumdan xəbərsiz idin.
Bir mən inandım,
Bir də o şəkildəki gözüm
Amma gözüm hər şeydən uzaq,
mən isə gözümə yaxın olmaqla məşğul idim.