...Bunlar bir öğrencinin eğitiminde ikinci planda olan durumlar kanımca. Önemli olan hayata karşı hazırlanabilmektir. Sence de öyle değil mi? Biz, çocukları bilgiyle boğmaya çalışıyoruz. Oysa onlara yüzmeyi öğretebilsek ne güzel olurdu. Maalesef müfredatımızda bazı aksaklıklar var, olaylara resmiyet katalım derken; tümden kaybediyoruz çocukları... Düşünsene çocuğa resmi bir evrak gibi bakıyoruz...Daha bir sürü sorun...
Yaşadıkça öğrendim; kimi sevgililer uzağına düşer insanın... Kalabalıklara karışır... Kimi sevgililer kara toprağa...
Kırık hayaller kanatırken de avuçlarımı sıkabilmeyi; gidenlerin ardından tevekkülle bakabilmeyi öğrendim. Öğrendim, zamanın terkisine aldıklarının geri gelmediğini.