Zeliha
@LastWorld
40 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
KADIN...
Kadın olmak...
Ataerkil toplumda kadın olarak yaşamak...
Üzücü, çok üzücü, mide bulandırıcı ama en kötüsü de bunların gerçek hayatta yer etmesi, bunun gerçek olaydan kaleme dökülmesinin insanın yüzüne bir tokat gibi çarpması...
Doğumundan ölümüne kadar baskı altında yaşamaya alıştırılmış, boyun eğmesi gerektiği öğretilmiş, karşı çıkmanın, ses çıkarmanın kötü görüldüğü, ayıplandığı benimsetilmiş, bu yüzden hayatın, toplumun acımasızlığını, vicdansızlığını, hayasızlığını, içinde barındırdığı tüm kötülükleri iliklerine kadar yaşamış ve yine tüm bunların suçlusu olarak, bedelini canıyla ödemek üzere yargılanmış olan bir kadın, Melek...
Diyecek tek söz yok, Melek gibi binlercesi ama değişmeden, yadırganmadan, iğrenç ama alışılmış bir şekilde devam eden bir döngü ve bu döngünün kurbanları...
Vicdanı, merhameti, ahlakı olan nesiller yetiştirmek; okuyan, düşünen, sorgulayan bireylerin artmasını sağlamak ve bu sayede umutsuz ama bu döngünün son bulması dileğiyle... İyi okumalar.
Reklam
İçimdeki Çocuğun Anlamsız Arayışı
Uzun zaman sonra beni derinden etkileyen bir kitaptı okuduğum. Taraflı olamadım burada da gerçek hayatımda olduğu gibi, iki karaktere de üzüldüm, hak verdim, kızdım, kırıldım, yeri geldi onlar yerine de öfkelendim, bağırdım, bu kitap içine alıp götürdü beni, sanki olanları ben yaşıyormuşcasına, aslına bakacak olursak daha okumaya başladığım ilk sayfadan anlamıştım sadece onların hikayesini okumayacağımı, kızdığımın, üzüldüğümün, kırıldığımın, öfkelendiğimin sadece onlar olmadığını, anlamıştım ben burada sadece onları değil, kendimi de sorgulayacağımı, öyle de oldu, çoğu noktada kesiştiğim karakterle derin bir bağ kurdurdu bu kitap bana, o yüzden her kelimesini, her acısını, sevincini, heyecanını derinden hissettirdi, kapalı kutular ardına sakladığım duygularımla yüzleştirdi, ben bir yere kadar kendi hayatımı izliyormuşcasına okuyordum kitabı ve bir yandan düşünmeden de edemiyordum acaba ben nasıl bir son biçecektim bu bene diye. Neyse, yeterince yeniden yaşadıktan sonra bu kitapla her duyguyu, şöyle söylüyorum inanmayanlara, abartılı bulanlara, siz belki yaşamadınız bunları, yaşamayan asla anlayamaz zaten ama belki yaşarsınız da bir gün bilinmez ancak kitapta da söylendiği gibi "Biz her insanın kaderini kendi çabasına bağlı kıldık." der Yaradan ve hakikaten böyledir bu, o yüzden umarım bunları yaşayanlar ya da yaşayacak olanlar bundan sonraki zamanlarda asla pişman olmayacak şekilde cesaretle karar verirler kendi hayatlarının dönüm noktalarında. Umarım akıllarında olan tek kişi kendileridir karar verirken ve umarım bir şey uğruna feda etmeden kendilerini, ezmeden, değersizleştirmeden, hor görmeden, merhametli olurlar kendilerine karşı, onlara pek merhametli davranmayan hayata inat. Çizgileri ayıran da birleştiren de bu dönüm noktalarıdır ancak önemli olan hangi yolu
Yazar bu kitapta mevcut eğitim sistemini eleştirip zamanın ve mekanın öğrenmeyi sınırlamaması gerektiğini savunuyor. Öğrenmenin zaman temelli değil, başarı ve anlama temelli olması gerektiğini belirtiyor. Öğretmek konusunda hiçbir bilgisi yokken kuzeni Nadia'nın matematik dersinden düşük not almasıyla yola koyuluyor. Onun geleneksel eğitimden çok farklı olan öğretme şekli zamanla hayattaki tek amacı haline geliyor. Başlangıçta tamamen online eğitim veriyor çünkü kuzeniyle ayrı ülkelerde yaşıyorlar. Kendisi eğitim için internetin büyük bir fırsat olduğunu öne sürüp şu anda gerekli tüm imkanların var olduğunu da vurguluyor. Maliyetini tamamen kendisinin karşıladığı bir online yazılım programı oluşturarak ve YouTube'a video dersler koyarak amacına daha da yakınlaşıyor. Ve giderek bu amacını hayata geçirip projesini de Bill Gates ve daha nice vakıflardan bağışlar alarak büyütüyor. Ben başta onların "Herkese, Her Yerde, Dünya Standartlarında Bedelsiz Eğitim" misyon bildirisini okuyunca, bunu hayata geçirmeye başladıklarını öğrenene kadar bu kitabın bir ütopyadan ibaret olduğunu düşünüyordum. Ancak ileriki sayfalarda yazarın savunduğu, tek amacı olan, birazını gerçekleştirip birazı da hâlâ ütopya kalan bu eğitim sisteminin olması gerektiğini düşünmeye başladım. Ve kitabı bitirdiğimde bu düşüncem kesinleşti. Bunun olması gerek çünkü ancak bu şekilde eğitimde fırsat eşitliği sağlanmış olacak. Hepimiz biliyoruz ki herkesin birbirinden farklı olduğu kadar öğrenme düzeyleri de farklı. Ve bu geleneksel eğitim bazılarımız için iyi olabilir ama diğerlerinin eğitim hayatını bitiriyor. Ayrıca şunu da belirtmek isterim ki yazar sadece hikâyeyle birlikte eleştirileri değil, farkındalık yaratıp çözüm önerisi de sunuyor. Ben bu kitabı okuyana kadar asla böyle düşünmemiştim ve bu kitap
"Ben Nesli'ni çok güzel bir şekilde ele almış yazar. Bebek Patlaması olayından sonra doğanları ve Ben Nesli'ni karşılaştırarak anlatıyor. Ayrıca şu anda da örneklerini gördüğümüz ve daha da çok artan Ben Nesli'nin devamı olan günümüz insanlarını anlatan, Ben Nesli'nden olanların özelliklerini arka planı destekli istatistiklerle çok güzel bir şekilde anlatıyor. Ben bu kitabı iyi ki okuyorum diyorum çünkü bu kitap sayesinde eksiklerimi veya olumsuz ve olmaması gereken özelliklerimi farkettim. Bence okunması gereken bir kitap. Sizlere de tavsiye ederim."
