KADIN...
Kadın olmak...
Ataerkil toplumda kadın olarak yaşamak...
Üzücü, çok üzücü, mide bulandırıcı ama en kötüsü de bunların gerçek hayatta yer etmesi, bunun gerçek olaydan kaleme dökülmesinin insanın yüzüne bir tokat gibi çarpması...
Doğumundan ölümüne kadar baskı altında yaşamaya alıştırılmış, boyun eğmesi gerektiği öğretilmiş, karşı çıkmanın, ses çıkarmanın kötü görüldüğü, ayıplandığı benimsetilmiş, bu yüzden hayatın, toplumun acımasızlığını, vicdansızlığını, hayasızlığını, içinde barındırdığı tüm kötülükleri iliklerine kadar yaşamış ve yine tüm bunların suçlusu olarak, bedelini canıyla ödemek üzere yargılanmış olan bir kadın, Melek...
Diyecek tek söz yok, Melek gibi binlercesi ama değişmeden, yadırganmadan, iğrenç ama alışılmış bir şekilde devam eden bir döngü ve bu döngünün kurbanları...
Vicdanı, merhameti, ahlakı olan nesiller yetiştirmek; okuyan, düşünen, sorgulayan bireylerin artmasını sağlamak ve bu sayede umutsuz ama bu döngünün son bulması dileğiyle... İyi okumalar.