Mani, bu upuzun, sessiz hayranlık anlarında hissetti ilk olarak, içinde önüne geçilemez bir resim yapma arzusunun uyandığını. Bir ak giysili için tuhaf bir arzu, kirli bir arzu,günahkar bir arzu. Güzelliğin her haline, bütün renkleri, zarafete karşı olan o ortamda, en basit tasviri putperestliğe yoran bu cemaatin içinde, maninin yeteneğinin, sanatının yeşerebilmiş olması nasıl bir mucizedir? Yüzyılların ötesinde, doğu resim sanatının gerçek kurucusu olarak belirliyor mani, her fırça darbesi acem diyarında, ve hindistan'da, ortaasya'da, çin'de, tibet'de binlerce sanatçıya "has ressam" olduğunu vurgulamak istediklerinde halâ "o bir mani" derler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Diyelim ki Senden bazı şeyleri sakladım, ama hiç yalanım yok.
Çiçeğe durmuş bir tomurcuk görsem, "bak, işte bir erik" desm, yalan mi olur? Kesinlikle olmaz, sadece gerçeği bir mevsim erken söylemiş olurum...
Malkos'un arkadaş aradığını gayet güzel anlasa da, kendi artık bunun peşinde değildi.
Ak giysilerin arasında geçen yıllarda kendisine bir yalnızlık inşaa etmeyi başarmıştı, zırh gibi üzerine geçirdiği o güzelim, o yeri doldurulamaz yalnızlık.. paylaşacak olsa onu kaybederdi...
Alçakça davranmasının nedeni de bu dindarca ödleklikti.
"Pattig, eğer sahiden aradığın gerceklikse, onu bir kadının kollarında ya da yeni doğmuş bir bebeğin viyaklamalarinda bulamazsın. Söyledim sana, gerçeklik tamahkârdır; onu hâlâ istiyor musun, yoksa vazgeçtin mi?"