Değersizliğin en büyük açmazı kişinin kendisiyle yüzleşememesidir. Kendini değersiz hissettiğini, kullandığı savunma yöntemlerinin ona değer katmayacağını kabullense ilk adımı atışmış olacaktır. Değersizlik hissini kabullenmeyen kişi, saklamaya çalıştığı kamburuyla hayatına devam etmek zorunda gibidir.
Bazı sabahlar yataktan kalkarsınız ve " daha fazla dayanamayacağım", diye düşünürken , aklınıza daha önce de böyle dediğiniz diğer sabahlar gelir ve içten içe gülersiniz.- c.bukowski
Bak delikanlı, hayat sandığımızdan daha karmaşıktır. Her kaos kendi düzenini yaratır. Ve inan bana son diye bi şey yoktur. Sadece başlangıç vardır. Her son başka bir başlangıcı doğurur. Ben yeni başlangıçlara inanıyorum.
Ben de herkes gibi ne kadar büyük bir kaybeden olduğumu düşünmeden, küçük zaferler peşinde koşuyordum. Son sözü söyleyenin tartışmayı kazandığı, daha çok bağıranın haklı görüldüğü, daha çok rağbet edilenin başarılı sayıldığı bir dünyada yaşıyorum.
Eve geçtim. Kimse yoktu. Odama çıktım ve uzun süre sessizliği dinledim. İnsanın kendine yapacağı en büyük kötülük kafasını dinlemek. Kendimden biliyorum. Uzun süredir yaptığım tek şey, kafamı dinlemek. Susmuyor bir türlü. Hiçbir şey düşünmeden boş gözlerini tavana dikmek insan için gerçek hazine. Gözlerim kapandı. Uyku ile uyanıklık arasında bir yerde sıkışıp kaldım.