"Beş yıl o fabrika benim bu fabrika senin dolaştım durdum. Köy alışkanlığımı yitirmiştim. İşte böyle! Köye dönünce baktım, ben böyle yaşayamam dedim! Anlıyor musun ?Yaşayamam! Sizler burda öylesine alçaltılmazsınız. Ama köyde, açlık insanı gölge gibi izler. Doyasıya ekmek yeme olanağı yoktur! Açlık ruhları yutmuştur, insana benzer yanı olmayan yaratıklar haline getirmiştir. Bu yaratıklar yaşamazlar, inanılmaz bir yoksulluk içerisinde çürürler...
Çevrelerinde, resmî makamlar kargalar gibi bekçilik eder, acaba bir lokma fazla mı yedi diye... Fazla bir lokma gördüler mi hemen kaparlar elinden, üstelik bir de dayak atarlar..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
" Bana, hepimizi mimlediklerini, jandarmaların bizi gözetlediklerini,
1 Mayıs'tan önce bizi deliğe tıkacaklarını söyledi. Karşılık vermedim. Gülüyordum, ama için için kaynamaya başlıyordum. Sonra , akıllı bir çocuk olduğumu söyledi, bu yola sapmamam gerektiğini, tam tersine.. şey yapmamı..."
Durdu ,yüzünü sildi , gözlerinde donuk bir şimşek çaktı. Pavel :
" Anlıyorum" dedi.
" Yasaların hizmetine girmeliymişim."
Andrey kolunu uzatıp , sıkılı yumruğunu salladı.
"Yasa hizmeti " dedi dişleri arasından.
"Alçak herif! Suratıma vursaydı bu kadar ağır gelmezdi bana , belki ona da daha iyi olurdu . Fakat o kokmuş ağzıyla yüreğimin üzerine tükürünce ,
sabrım taştı ."
10/10
Beğendi
·27 saatte okudu
·2018 2. kitabı
9/10
12 günde okudu
·Okunma: 26 Nisan 2018 00:00
·2018 1. kitabı
