Kitabı ikinci okuyuşum. Ikisinde de aynı etki yarattı. Ve eminim ki 10 defa da okusam hep aynı şeyleri hissedicem. Raif efendinin aşkı... ona kavuşamayışı. O kadar üzüldüm ki Raif efendiye. Hep kitap boyunca sarılıp ağlamak istedim kendisine. Çok güzel sevmiş. Ve gerçekten Maria da bu aşka değen kadın olmuş. Eminim ki cennette kavuşmuşlar :)
Kitabı zor bitirdim. Çünkü içinde düşünüpte anlayacağım baya cümle vardı. Kitapta anlatılan en önemli şey kendimizi sevmemiz. Olayları etelemememiz. Kendin olmalısın. Hayatta düşeceksin. Her zaman ayakta olacaksın diye bir şey yok ama kalkmayı öğrenmelisin. Kitap bana çok şey kattı. Ve sabır. Herşey sabretmekle başlar. Sabredersen güzel şeyler seni bulur. Ve kitapta geçen bir cümle var çok hoşuma gitti. "Her nasip vaktine esirmiş". Doğru herşeyin zamanı var :) Seyir