Kararsızlığın eteklerinden çıkıyorum yavaş yavaş, zirvedeki kayboluşa.
Her çıkışımda bir taş yuvarlanıyor, taşlar engel sandığım kurtarıcılarım.
"Kararla atılan geri adım, kararsızlıkla atılan ileri adımlardan üstündür" diyor ayağıma takılan her taş.
Duyabilsem, isyana yenik düşer miydim hiç?
Anlasam, öperdim her taşın alnından.