Örümceğin Düşü1000Kitap
Düşlediğim şeylerin omurgasında sallanan, tutunmaya çalışan bir örümceğim
Ağlarım var bir el atsam değil ben, padişahı gelse edemez tahtımdan beni
İçgüdülerimden bi haber farkında değilim bana bahşedilen becerinin
Etrafım güzellikleriyle gözlerimi kamaştıran kelebeklerle çevrili
Hayran hayran bakıp iç çekişlerime şahitlik eden kelebekler...
Gören ama bakmayan gözlerle diğerleriyle bir tutuşumdu kendimi, hiç kuşkusuz en büyük hatam.
Ben benim başka teferruata gerek yok.
Reklam
Bilgi=Öz-gürlük
Bazılarımız korkak ve kaçak
bilginin yükünden kaçanlar,
Düşünmekten korkanlar,
Öğrenmeyi güç sayanlar,
Gerçekler yerine yalanlarla avunanlar;
Âlemi kavramayı bırakın,
Göremezler dâhi
Bu âlem, elem değildir bilene
Farkına varsa; insan, âlemdir görene
Tüm iyi niyetlilerin gözü önünde söylüyorum
Ben kötü olmayı seçmedim
İyi olmayı da seçmedim
Bana nasıl baktıysa tüm gözler
Öyle baktım dünyaya
Benim gözlerim onların gözleriydi artık
Benim sözlerim onların da sözüydü
Üretilmek istenilen tıpkı basımdım ben
Benim de kopyalarım olacak baktıkça bu gözlerle
Ben seçmedim bu gözleri
Bana verildi...
Hızla tükenen bizlerdik.
Bedenlerimiz ve izlerimiz yavaş yavaş siliniyor
Bir tesiri yok artık var olmuş olmamızın.
Acı çekiyorum, acı çekişlerimin hiçliğine
Acı çekiyorum, gülüşlerimin kifayetsizliğine
Ve acı çekiyorum, iş işten geçmeden farkına varamadıklarıma
Uzun bir solukmuş meğer yaşam
Gelip geçtim işte ben de
Dönüp durdum demek daha yerinde
Neyin etrafında döndüğümü bilmeden döndüm
Döndüm durdum bilinçsizce
Aynı, tekrara düşen beden hareketlerinden başka yaptığım bir şey yoktu hem de
Bir ruh yükseldi göğe doğru
Baktım gördüm ki dönmeyi bıraktı aciz bedenim
Yığıldı kaldı oracıkta
Sonra bir baktım ki zaten dönüyormuş dünya
Bir etkim yokmuş bu düzene
O an bir hayal kırıklığı yaşadım
Yaşadım da kimin umrunda.