Öyle görünüyor
ki, ekonomik kalkınma seviyesi ne kadar yüksek olursa,
duygusal gerçeklikleğimize karşı daha çok uyutuluyoruz. Bedenimizde
ne olup bittiğini artık hissedemiyoruz ve dolayısıyla
kendimizi koruyacak şekilde hareket edemiyoruz. Stresin fizyolojisi
bedenlerimizi yavaş yavaş tüketiyor; bunun sebebi bedenimizin
artık işe yaramaması değil, bizim onun gönderdiği
işaretleri anlamaya artık muktedir olmamamızdır.
“Üzerine bastığın toprağa tapıyorum.”
Yüzünde kör edici bir gülümseme beliren Luke onu kollarına çekip kulağına fısıldadı.”İmkansız.seninle birlikteyken ayaklarım yere değmiyor.”