Lectio Critica
@Lectio_critia
Biraz objektif, biraz subjektif, biraz ben, biraz edebiyat, biraz kitap
Her şeyden biraz.
Karşılıklı takipleşelimm.
83 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Tahmin Mahareti: Öfke Maruziyetinde Gelişen MirasAlıntı
Küçük kardeş yapmacıksız, içten gözlerle ona bakıyor. Öğretmen de ona gülümsüyor. Öğretmen duygularını gizlemekteki, insanların akıllarını okuyup hangi yöne sıçrayacaklarını, ne hamle yapacaklarını tahmin etmekteki ustalığıyla iftihar eden biri. Öfkesi anında parlayan bir babayla birlikte yaşamak bu becerileri erken yaşta geliştirebiliyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tesadüfün Ardındaki Komplike1000Kitap
Her tesadüf iyi midir? Ya da her rastlantı iyi bir işaret olarak algılanıp bu doğrultuda mı hareket edilmelidir? Lisa Jewell'in Hiçbir Şey Göründüğü Gibi Değil adlı polisiye romanı bu soruları zihnimde gündeme getirdi. Eser aynı günde 45 yaşına giren iki kadının, yeni yaşlarını kutlama amacıyla aynı mekanda denk gelmesiyle şekillenen olayları (ilerleyen kısımlarda suça evrilen) ele almakta.
Bir polisiye roman kurgulasam aklıma aynı doğum tarihli iki kişinin aynı kutlama mekanında denk gelmesi gibi bir başlangıç düşünmezdim. Bu şekil bir kurgu bana ilginç geldi. Ama kurguyu beğendim. Özellikle doğum günü ikizi ismi baya iyiydi.
Kitabın podcast, mesajlaşma gibi görselleştirilen, normal yazıdan görsel biçimde farklı sunulmuş kısımlarını da beğendim.
Bir diğer beğendiğim kısım kitabın çok az kısımda hissettirdiği gerilimdi. Nathan'ın kayboluşu, Brooke Ripley'in cesedinin bulunması, Roxy'nin ortaya çıkışı gibi kısımlarda romanı okurken gerildiğimi hissettim.
Eleştirilerimden en büyüğü eserin durgunluğuna olacak. Bu başlıkta bir yapıtın bu kadar durgun olacağını tahmin etmezdim. Yazar okuru olayı anlaması için kitabın dünyasına konumlandırmaya çalışmış ancak 220'li sayfalara kadar sadece Josie ve Alix'in podcast çekimleri vs ile çok temposuz geçti. 328 sayfalık bir polisiye türdeki kitapta 220 sayfanın durgun geçmesinin okur için tatmin edici olmayacağı kanısındayım.
Buna ek olarak kitabın durgunluğuna tam tersi olarak kitabın sonu çok hızlandırılmış gibi geldi bana. 4 hafta sonra, 18 ay sonra gibi bölüm başlıkları bana bunu düşündürttü. En azından Josie karakterinin yakalanması gibi bir olay örgüsü kitaba çok yakışırdı ve esere biraz daha haraket/canlılık katardı bence.
Okurken acaba çok mu alel acele yazıldı bu hikaye diye düşünürken yazarın eseri hızlı yazdığını
Gökbilimciler Dünya'yı nelerin beklediğini anlamak için gezegen ve gökcisimlerinin konumlarındaki en ufak kaymaları ve değişimleri bile nasıl okursa, en büyük oğul da babasının ruh hallerini ve yüz ifadelerini okumakta öyle uzmanlaşmış.
Evde mutlaka ne yapılacağını bilen, sorumluluğu üstlenecek, her şevin yolunda olduğunu söyleyecek biri
olmalı.