...bir çok hastalıkların sebebini hastanın vücudundan evvel hayatında aramak lâzımdır. Yani hastalık çok defa kaderin aksiliklerine karşı ruhun ve onun peşinden vücudun isyanıdır.
Ruhun eşi dahi bulunmazdı.
Görsen bi’güzellik tanrıçası!
Ben mi görüyordum hayalini,
Gördüklerim tamamen gerçek mi?
Cennetten düşmüş bir melek sanki
Bu nasıl mümkün olabilir ki,
Onu gördüğümde oldum deli,
Unutamadım asla o eli,
Kâinat güzeli gözlerini,
Bir melodi benzeri sesini,
Hayatımı oluşturan seni,
Unutamadım ki hiçbirini.
Rüzgârda dans eden saçlarını,
Birlikte geçen anlarımızı,
Senin olduğun hatıraları.
Tek başıma kaldığımdan beri,
Düşünüp duruyorum tek seni.
Dolaşırken sahil şeridini,
Birlikte gezdiğimiz yerleri,
Nereye baksam ordasın sanki.
Hiç gitmiyor gözümden hayali,
Beni ettin sana mahkûm biri,
Adeta prangalanmış gibi,
Sonsuza dek kalbimin sahibi.
Tunahan ÇALIŞKAN
"İnsanı aptal kabul edersek kime akıllı diyeceğiz?
Ama insan aptal olmasa bile dehşetli nankördür.
Nankörün nankörüdür..!
Hatta bana göre en uygunu, insanı iki ayaklı nankör bir mahlûktur diye tarif etmektir.!"