En iğrenç cinayetleri işleyen her cahil manyak, her değersiz geri zekâlı için, aramızdan anlayış çığlıkları yükselir, ordular dolusu insancıl tipler harekete geçer. Ama deha sahibi bir adam, zaten baştan suçludur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Olacaklar seni benim ölmemden daha kötü üzecek, Gail, diye düşündü içinden. Ama sonra her şey düzelecek. İncinmeyeceksin.
Dünyada hiçbir acı, bizim varoluşumuzla ölçülemez. Sen ve ben. Önemli şeylerin tümünü anladın, ama beni kaybetmiş olduğunu bilmiyorsun.
"Senin için ölebilirim. Ama senin için yaşayamam ve yaşamam da."
Çevremizdeki insanlara bak. Neden acı çektiklerini, neden hep mutluluk arayıp bir türlü bulamadıklarını merak etmiştin. Bir insan şöyle bir durup kendi kendine, benim hiç gerçek anlamda kişisel bir arzum oldu mu, diye sorsa, cevabı hemen bulur. Bütün isteklerinin, çabalarının, rüyalarının, ihtiraslarının hep başka insanlardan gelme bir motivasyon olduğunu görür. Aslında çabaları maddesel zenginlik uğruna bile değildir, elden düşmecinin hayali sayabileceğimiz saygınlık içindir. Bir onay arar. Kendinin olmayan bir onay. Ne o mücadeleden bir keyif alır, ne de başardığı zaman bir sevinç duyar. Bir tek şey için bile, 'Bunu isteyişim, kendim istediğim içindir, yoksa komşularım bana imrensin diye değil,' diyemez. Ondan sonra da, neden mutsuzum diye merak eder.
Dön de kendi hayatına bak, Howard. Sonra da karşılaştığın insanlara bak. Onlar biliyor. Korkuyorlar. Sen onlara bir sitemsin.