Beğenmedim demeyelim de yazar ile kafamız uyuşmadı diyelim.
Çok merak ederek büyük bir heves ile okuduğum ama aradığımı bulamadığım bir kitap oldu, karakterin her gördo7üğü kişiden yada nesnelerden sürekli birşeyler hatırlaması eskiye gitmesi yada bir şarkı sözü söylemesi bana çok garip geldi ve gereksiz geldi.
Okuduğum çoğu inceleme de farkettim kadarıyla pekde tatmin etmeyen bir kitap. Ama nasıl olur da binlerce kez okunur üstüne film çekilir.
Kitap kötü demiyorum tabikide belki yazarın tarzı budur.
Batı Türkleri’nin kökenini oluşturan Oğuz’ların hayatını konu alan hikâyeler, hem birer halk hikâyesi, hem destan, hem de masal özelliği gösterir.
Beyler Beyi Kazan ve dayısı Aruz Koca'nın çoğu hikayede baş karakter olduğu ve Kazan Beyin oğlu Uruz Beyin, Bamsı Beyreğin etrafında dönen hikayelerin anlatıldığı kitabımız.
Ne kadar efsane desek de gerçeklik payının olduğunu da unutmamak lazım.
İyi okumalar.
Yazarımız kitabın adından da anlaşılacağı gibi çocukluk döneminden başlayarak yaşadığı bulanımları, karamsarlıkları, acılarını tüm gerçekliğiyle anlattığı bu kitabını okurken etkilenmemek elde değil gerçekten. Hiç çekinmeyip açıkca yazdığı bazı kısımların olması kendisinin ne kadar cesur olduğunu gösteriyor.
Tezer Özlü'yü tanıdığım ilk kitap ve sonda olmayacağı kesin
Kısa ama gerçekten etkileyici bu kitabı okumak bir gün bile sürmez.
Okumanızı tavsiye ederim.
Kısa kısa öykülerden oluşan bu kitabımızın genel konusu yağmurlu gecelerde geçen yalnızlık.
İçine çeken konuları anlatıyor her hikaye. Keşke devamı olsa dediğim hikayeleri oldu ve "Eyyup" adlı hikaye çok etkiledi beni.
Gayet sade ve akıcı şekilde yazılmış olan kitap bir günde okumalık.
Okumanızı tavsiye ederim.
Bir adamın kralın dilekler kapısını çalıp bana bir tekne ver demesi ile başlayan hikaye.
İlk başta bende herkes gibi bir ada arayacağımızı düşünüyordum ama aslında aradığımız şey çok farklıymış veya belkide gerçekten ada arıyoruzdur.
Başka bir incelemede kahve bitmeden biten kitap yazmışlardı, gerçekten öyle kısa, dili akıcı, masal tadı veren bir öykü. Kitapta hiç isim geçmiyor olması ve diyalogların virgül ile bölünüyor olması biraz garip geldi bana.
Okumamak birşey kaybettirecek bence. İyi okumalar.
