⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ne farkı var insanın ölü olmasının
Veya,
Yaşamasının?
Kalbimde seni sonsuza dek yaşatacak aşk var.
Ölümün varsa yaşamın var.
Hep varsın, her hâlde.
Var mı daha ötesi?
Ölümden ötesi Tanrı’nın yaşında,
İlk aşkın gibi sardığın yaşamında.
İlkler hep son olmalı, yaşam olmalı.
Namusunuz olmalı aşkınızda.
⎯
Hatırlamak seni,
Tozlu defterde, şiirin ilk mısrasında,
Seni sevmek, yaşamak gibi,
Ölmek gibi anlamak,
Yaşamak değil, varolmak bu.
Dünyadan yok olurcasına seni anmak.
Satırlarımda boşluk yok..
Tanrı’m, benim için bir planın var mı?
Kaygı içinde parçalanan ruhumu hisset.
Her birini sanata dağıtıyorum,
Dağılıyorum yarattığına özlem duyarak,
Ruha ulaşıyorum lâkin doğaya ulaşamıyorum
Nasıl geçer ömür sana özlem duyarak?
Söyle, geleceğimde ölüm de olsa,
Minnettir sana kavuşmak.
Şimdi, acı içindeyim.
Acı içinde yaşamak,
Acı duymak yaşarken,
Bu cennette cehennem azabı gibi.
İnsan yerinde olmak ister bazen:
Ölenlerin.
İnsan, bazen gıpta eder:
Hiç doğmamışları.
Denizde savrulan bir kum tanesi gibi,
Hiç görmeseydim insanoğlunun çehresini.
Sanatta kalsaydım bazen,
Tablonun kökünü oluşturan renginde.
Ölüme doğru koşuyorum
Yeni bir doğumdan kaçarak.
Nasıl gideceğim hiç doğmamışların yanına?
Azap bu.