⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Şu anda okuduğu kitap
Seni seviyorken her şeye yetecek gücüm var,
her şeyden güçlüyüm,
dünyadan üstünüm.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tamamen sevilmek için kapalı şekilde çıktım önüne, gizli çıktım; bedenim benim değildi, adım da. Sen verdin adımı, içimi. Sözlerim gerçekti, seni sevdikten sonra da şiirlerim. Seni sevdikten sonra ben de gerçektim, sevdikçe gerçekleştim yaşamda. Biliyorsun, görmeden sevmek kutsaldır, ruhunu gördüm yalnızca. İnsan sevilmek istediğinde gizler kendini; yeni bir sayfa açar oraya geçirir yazdıklarını. Ben de öyle yaptım. Daha sonra seni buldum, başladı oyun.
Ne sanat icra ediyorsam sebepsin sen, amaçsın, nedensin. Görenlerin gözünde ne varsa hepsi sensin, görülende bendeyim, bizdeyim.
İnsan sevilmek ve sevmek için kapatmalı, gizlemeli kendini. Sevgi çıkarsızdır, gerisi maskeli balo, tek gecelik oyun, heves oyuncağı, geçici uyduruk değerler.
Ben senin uyumsuzluğunu ve hastalığını sevdim selam vermeden önce.
- Sevdiğin.
Nefretin küllenip estiği an,
yaşamın eş değer ilk vuruşu.
Önünde mızrak ve kılıcıyla,
ama mızrağın senin hep dik duruşun.
- Kanove. 🪽
methiye.Edebiyat
Bana kurumuş ağaçların dallarını kes diyorlar,
Seni severken nasıl yapayım? Karar verirken kendini düşün, sonrasında acıtmasın için, dalma uzaklara, güç ve para sende olsun diyorlar, seni severken nasıl yapayım düşsüz eylemleri? Bir çocuk dökerken gözyaşını, silmemek olmaz, belki daha çok ağlar büyütür kendini, gözyaşını anlamlı kıllar ellerin; seni seviyorken yapmamak olur mu?
Seven; sevileni koyar her bir yanına. Her yanda açar sevilen, sevenin çiçek bahçesi olur ruhu. Seven ve sevilen büyük ahenkle oynamaz mı oysa yaşam tiyatrosunda? Maskesizdir onlar, maskelilerle alay ederler çünkü geçicidir, yanılsamadır yaşadıkları, sevgi kalıcıdır. Sevgi kalıcıysa sevgidir, sonsuzsa bâki aşktır o.
Bana rüzgârı dinleme, nereye eserse essin diyorlar; seninle yaşadığımı, sana savrulduğumu bilmiyorlar..
Ben nasıl yaşıyorsam yerine seni koyuyorum, dünyayı anlıyorum oysa, sana söyleyemediğim her şeyi şiirlerime söylüyorum, Tanrı’ya iletiyorum aslında. Rüzgâr nereye eserse essin sana savruluyorum, bundan mı aklı başında olanlar işinin başında olamaz? Hayata uyum sağlayamaz eylemleriyle, bilmiyorum.. Sanat elbet kendini var ediyorsa var olanlar vardır yaşamda, sonsuzdur, sana olan sevgimden eksiktir belki, noksan değildir fakat kendinden. Bana kimi söylüyorsa yerine seni koyuyorum, empatinin en yükseği değil mi? Anlaşılmayanı da anlıyorum kaybolmuş dünyada.
-Letavitsa.