Ebruli

Ebruli
@Levi_ackerman0
“İnsan şu hayatta her şeye, hatta ölüme bile alışır.”
Reklam
Genç bir kızsan sana çizilmiş kaderi uzun müddet direnemiyorsun. İçinde kırılacak eşya, hatta daha fenası sadece kendisini değil, çevresine de zarar verebilecek patlayıcı taşıyan bir paket gibi daima göz önünde tutuluyorsun. Ne olur ne olmaz diye, doğduğunda babana, varsa erkek kardeşlerine, hatta amcalarına, dayılarına, sonra da ilk fırsatta baş göz edilip kocana teslim ediliyorsun. “ Bir an evvel evlen de yerini bil,” diyorlar sana. “ ne yani, yıllarca yersiz miydim ben? Doğduğum bu ev benim neyimdi? “ diye düşünmeye başlıyorsun. Böyle böyle, hiçbir yerin sana ait olmadığını, olamayacağını anlıyorsun. Babanın evinden, kocanın evine gidiyorsun. Evden eve taşınan bir paketsin sen. Kapalı bir paket olarak doğup açılmış bir paket olarak ölüyorsun! 
Sayfa 216·Kitabı okudu
Eskiden dostluğun beraber ağlayabilmekle ilgili bir şey olduğunu sanırdı. Sonra sonra esas beraber gülebilmekle ilgili olduğunu anlamıştı. 
Sayfa 202·Kitabı okudu
Hayat öyle acımasız ki, bazen en güzeli hoşlanacağımız yalanlarda teselli aramak belki. 
Sayfa 160·Kitabı okudu