Levlâ

Levlâ
@Levla_389
Dünyaya getirdim ben ölümü, kendimle. Kendimi istediğim kadar çok istedim ölümü.... ≈Nilgün Marmara≈
Dönmek istersin de dönemezsin bazen. Bir gün dönebileceğini sanırsın giderken. Bırakamadıklarını bir dosta emanet edersin bu yüzden. Bir gün mutlaka dönüp geri alacağını söylerken tereddüt etmezsin. Ama bir bakarsın ki, geride kalmış hepsi. Boğazına bir çıkmaz düğümlenir. Dönmek istersin de dönemezsin bazen. Yollar kilitlenir.
Edebiyat
Reklam
Bihter hep, yanlış toprağa düşmüş, kendi ikliminden uzakta yeşermiş yabani bir bitki gibi hissetti kendini. Anlaşılmamak üzere yaratıldığından şüphelendiği zamanlar oldu.
Yalnızlık
Neden bilmiyorum Reha, ne zaman bir çocuk görsem, karşı konulmaz bir merhamet hissiyle doluyorum. Çocukları kıramıyorum, onlara bağıramıyorum; ne olursa olsun, bir çocuğa bir türlü “hayır” diyemiyorum. Bir çocuğun saçlarında parmaklarımı gezdirdiğimde, çünkü, Reha, parmaklarımı kendi saçlarımda gezdirdiğimi zannediyorum. Kendi incinmiş çocukluğumu ancak böyle tamir edebiliyorum.
1000k
Benim doğumum her şeyin düzgün işlediği bir dünyada yapılması beklenmeyen bir gaf gibiydi. Evsizliğimi “ev”li insanlardan korkunç bir sır gibi saklardım.
1000k
Ne yapsan bu dünyaya ait olamadın, Bihter. Yerine yanlış dikilmiş bir düğme gibi hep eğreti durdun hayatta. İliğini bulup da rahatça içinden geçemedin.
Edebiyat
Reklam