Allah insanda, nurani lahuti (gayb Aleminin özelliklerine sahip)
ruhu, maddi alemin özelliklerini taşıyan nutfeye (sperme) koydu. Bu iki
zıt şey arasında çekişme başladı. Ruh, gayb alemindeki vatanına gitmek
için inlemektedir, toprak özelliklerine sahip nutfe ise maddi alemdeki
vatanına ulaşmak için can atmaktadır. Kimin ruhaniyeti, maddiyatına
galip gelirse o, nefsani hazlardan ve hevadan fani olup ruhanilere karışır, en yüce makamda mukarrebinden (Allah' a yakınlardan) olur, bütün
himmetini (düşüncesin) Mevla'sının itaatine ve O'nun nurunu müşahedeye yöneltir. Kimin de toprağa bağlı maddi yönü ruhaniyetine galip
gelirse o, Mevla'sını anmaktan uzaklaşıp hayvanlara ve şeytanlara karışır, esfel-i safiline düşer; bütün himmeti nefsani hazları ve hevası olur, hevasını kendine ilah edinir.