Leyla
@Leylab
Hapishane koğuşu ona özgürlük getirmişti. Artık hayata dair hiçbir talebi kalmadığı için hiç kimseden birşey istemek zorunda değildi.
Reklam
Büyük Hanım yenilgiyi kendisine yakıştıramayan ve kabullenemeyen türdendi. Yenildiğini hissettiği anda hasta oluyordu. Bu yüzden şimdiki çabası belki de evi kurtarmaktan çok kendi ruh sağlığını korumaya yönelikti.
Uykuya dalmadan önce, "Barınak meselesi" diye düşündü.
«Kahrolası barınak meselesi. Başımıza gelen acıların nedeni bu."
İnsanlar yaşlanıyordu, bunun ayrıcalığı yoktu ama yaşlanan insanlarin bir kısmı olgunlaşmış olarak, bir kısmı ise olgunlaşmadan ölüyordu. Bunun püf noktası ise bir insanın "Nasıl görünüyorum?" sorusundan, "Nasıl görüyorum?" aşamasına geçmesiydi.
Necla sadece mutlu olmakla yetinecek bir insan değildi. Daha doğrusu mutlu olduğunu ancak başka insanların mutsuzluğuna bakarak anlayabilecek bir yapısı vardı. Onun için hayatın ölçüsü buydu. Bu da çevresindekilerin kendisinden aşağı olması, ondan korkmaları ve ezilmeleri demekti.
Reklam