Leyli_devran
@Leyli_devran
222 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
PolisiyeEdebiyat
Selam
Martin Beck serisinin üçüncüsü.
Şimdiye kadar okuduğum, Beck kitapları, abartısız bir toplumsal gerçekçilik ile karakterize edilmişti. Her iki yazarın, ideolojik görüşlerini Martin Beck serileri boyunca serpiştirilmiş olarak hissediyorsunuz. Bu tür tabanlı platformu İskandinav ülkelerinde olduğu gibi o zamanın, sosyopolitik sorunları hakkında yorum yapmak için kullanıyorlardı. Fakat bu yorum asla hikayenin kendisini gölgede bırakmıyor.
Beck ve meslektaşları normal, farklı egoları, yetenekleri ve düşünceleri olan sıradan insanlar. İşlerini, ev yaşamlarıyla dengelemeye, İçki içmek, sert konuşmak, korkutmak yerine, neredeyse çözülemeyen bir çok suçu, gri hücrelerle çözmeye çalışıyorlar.
Bu kitap, 1963'te Stockholm'de meydana gelen gerçek bir davadan esinlenerek yazılmış, odak noktası çocukların öldürülmesi olan bir roman. (Çocukların herhangi bir şekilde öldürülmesini, istismar edilmesini veya zarar görmesini içeren hikayeleri okumaktan hoşlanmıyorum.)
Dedektif Martin Beck ve meslektaşlarının, zor şartlarda ve hoş olmayan bir davayla, karşı karşıya kaldıklarının hikayesi.
Amaçları, katili veya soyguncuyu yakalamak gibi görünse de. Aslında, İsveç'teki sorunlu toplumu yansıtan, içinde bulunduğu yozlaşmanın, rahatsız edici davranışların, uyuşturucuların, evsiz insanların, çok çalışan fakat düşük maaş olan polis memuru olmanın zorluğunu gibi, yazarların, rahatsız edici olmadan, kara mizahi bir şekilde birçok sosyal eleştiriyi serpiştirmesi.
Martin Beck bu sefer, unutulmaz veya ilgi çekici bir kişilik olarak ortaya çıkmadı, daha fazla takımı tanıtmaya yönelik geri planda gibi görünse de hafızasıyla yine ayrıntıyı yakaladı.
Aslında, modern polisiyelere kıyasla karmaşık bir hikaye değil, bir soruşturmadan ziyade bir tahmin oyunu gibi. Sonu çok istediğim gibi olmasada;
Reklam
Selam
Zeze... Zeca... Gum... her kitabında ismi değişse de o bizim gözümüzde, nazarımızda hala o şeker portakalında ki küçük Zeze.
Şeker portakalı Zeze üçlemesinin son kitabı ‘Delifişek’ . O artık genç delikanlı, kitabın adında anlaşılacağı gibi, yerinde duramayan, sürekli bir arayış içinde olan, Zeze’nin gençliğe geçişi konu alıyor.
Zeze, ‘Büyümenin’ sancılarını, hayatı ve hayatın gerçekleriyle yüzleşmeyi, Toplum baskısını, tüm gözleri üzerinde hissedip, bunlarla baş etmeyi öğreniyor. Ya da çabalıyor diyelim buna.
Jose Mauro de Vasconcelos’un, anlatımı, yalınlığı, dili sade tutuşu, zaten kısa olan kitabı, su gibi akıp bir çırpıda bitirtiyor.
Üç kitap arasında karşılaştırma yapmak gerekirse, açık ara, Şeker Portakalı önde. Çünkü, hani derler ya, çocuğun küçüğü sevilir işte, o Zeze daha bir işlemişti, kalplerimize. Yine de çocukluğunu bildiğimiz, O masum çocuğun, gelecekteki halini, hayallerini, gelişimini de en azında, gözlemlemiş olduk.
.
İyi ki tanıdık, Zeze’yi de, ona hayat veren, Jose Mauro de Vasconcelos’u da. Işıklar içinde uyusun.
.
.
.
”İnsanlar hep fiziksel acılarımızı ciddiye alırlar sevdiklerimiz bile. Oysa bizi içten içe öldüren suretteki değil siretteki acı, değil mi..” der, Jose Mauro de Vasconcelos.
Sevgiyle kalın, evde kalın, hoşçakalın
#leylidevranca
.
.
.
Selam
.
M.Ö. üçüncü yüzyılın ilk yarısının İskenderiye şiiri olan, Dor'lu Herodas'ın kitabı, Mimoslar bir dönemin günlük yaşamını en güzel yansıtan, önemli bir eserdir.
Mimos: Yunan kültüründe günlük hayatın diyaloğu şeklinde ve Syrakusai halkının kullandığı dille düzgünsüz olarak çizilmiş levhalarıdır, bunlara bir nevi gülünç halk oyunları da dene bilir. Ve grup gösterileri şeklinde icra edilir.
Epikharmos tarafından yaratılmıştır.
Yunanistan'ın Helenistik döneminde sıradan insanların, eğlenceleri, tutkuları, günlük yaşamını konu alır. Kısa, kolay okunan, bir yandan değişmeyen insan özellikleri ve köleliğin gündelik vahşetinin tasviri, edebi ve öğrenilmiş parçalardır, ancak aynı zamanda 'gerçek yaşamı', yalın ve nesnel tasvirlerle, halkın diliyle, deyim ve atasözleriyle süslenmiş olan şiirlerinde, o dönemin toplumunu, kusurlarıyla, olduğu gibi yansıtmış. Yarı, tiyatral, meddah vari, nasıl desem, dram tarzı mimoslar, dönemin komedi unsuru olarak kaleme alınmış.
Eski Yunan halk kültürünü tanımada önde gelen şairlerdendir Herodas. Antik Dönem meraklılarına gayet doyurucu eğlendirici bir eser, alın okuyun demem, tabi, bu tarz meraklıları harici.
.
.
.
Sevgiyle kalın, evde kalın, hoşçakalın #leylidevranca
.
