Reklam
Ahlar ağacı gibi.
Rengarenk çaputlar bağladım yıllarca dallarıma,
Mavi, mor, kırmızı ve yeşil,
İstedim, hep istedim,
Sen iste derdim, iste yeter ki
Vereyim.
Her istediğimi verdim.Arttım, fazlalaştım,
Eksikli yaşamaktan.
Ahlar ağacıyım, gibisi fazla.
Dostoyevski, yanındakine bakmadan kafasındaki düşünceyle yürür.
Cioran, yanına aldığını çürüte çürüte var eder, yürümeyi bilse de olduğu yere varamaz.