Dostoyevski, yanındakine bakmadan kafasındaki düşünceyle yürür.
Cioran, yanına aldığını çürüte çürüte var eder, yürümeyi bilse de olduğu yere varamaz.
Reklam
"...oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim..."
• şükrü erbaş
Reklam