Leylaa
@Leylleylaa
138 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ayaklarımızın altında bir zemin yok artık. Bir çatımız da. Gelecek yok. Geçmişin izleriyse çoktan silinmeye başladı. Aşk, bize bu sonsuz boşlukta ev olacak tek şey.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O gidince hayatlarınızın yabani bitkiler gibi yıllarca birbirine doğru büyüyüp iç içe geçtiği yeri, bu müşterek alandaki şahsi hikayeni, yani onun yanında seni de kaybediyordun. Karşılıklı oturduğunuz masaları kaybediyordun mesela. Sadece ona anlatacağın şeyleri kaybediyordun. Onu bir sabah kahvaltıya çağırma ihtimalini.Ondan ödünç alacağın ve vermeyi unutup unutup sonunda el mecbur senin edilen giysileri.Günlerdir içini kemiren bir meseleyi gecenin bir vakti kapısını çalıp anlatma şansını ve onun verdiği akılla belli bir yönde alacağın kararları.Yüz yıldır tanıdığın birine iç rahatlığıyla şımarma, kızma, surat asma, bozuk çalma, onunla kavga etme hakkını.Birinin sen leb demeden leblebi diyecek olmasını kaybediyordun. O, seninkilere dolanmış köklerini söküp alırken, seni de yerinden ediyordu.Aynı bahçenin çiçekleri olmak böyle bir şeydi
Leylaa
, bir kitap okuduPuan vermedi·104 syf.·
Beğendi
·13 saatte okudu
·Okunma: 02 Şubat 2026 23:34
·2026 5. kitabı
“.. teolojik ya da yaşamsal herhangi bir şey ölüme hazırlıklı olmaya yetmiyordu.”
Bunu geç kabullendim; insan kavşaktan sonra yürümeye devam ettiğinde kendi yalnızlığıyla tanışıyor ve yalnızlığın hediyesi de kendini bulup hikayesini büyük insanlık hikayesinin içine yerleştirebilme kabiliyeti oluyor. İnsanlıktan çıkmadan insan olunamıyor.