A.Nur

A.Nur
Merhaba!
Bu yaşantıyı sözde yüce bir ereğe varmak için kederli bir mesaiye mi dönüştüreceğiz yoksa varılacak yeribir kenara bırakıp yolda olmanın tadını mı çıkaracağız?
Reklam
bizler, bu tek ve aynı evrenin canlı-cansız tüm sakinleri, yine bizlerden biri ya da birileriyle zorunlu karşılaşmalarımız olanak verdiği ölçüde var-kalmaya çabalarız; bu çaba, ne bir erek ne de özgürce seçtiğimiz bir tutumdur. Olmak çabalamaktır, hepsi bu!..
Hayatlarımızın bu dünyadaki içkin karşılaşmalardan ibaret oluşu onu ne anlamsız ne de kederli yapar; tersine, Doğa/Tanrı’yı kavrayışımız arttıkça hayata tutunuşumuz ve sevincimiz de artar.
Etkilenişlerden sevinç devşirmeyi başardığımız ölçüde güçlenir, var-kalma ısrarımızı artırır, giderek bilgeleşiriz; tersini deneyimlediğimiz ölçüde de zayıflar, var-kalma direncimizi azaltır ve köleleşiriz.
Ne var ki, Spinoza’ya göre olup biteni bir ölçüde kavrama olanağımız vardır ve bu bizim yegâne özgürleşme yolumuzdur.