A.Nur
@Leynanu
Merhaba!
26 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hüseyin Rahmi’yi çok seviyorum. Rengarenk bir yazar. Heyecanı hiç bırakmadan hikayeyi sürdürebiliyor. Gulyabani’yi okuduktan sonra bunu okuduğum için finalini tahmin ettim ama yine de okuması çok keyifliydi. renkli bir yazar demiştim: Felsefe, tasavvuf katıyor birden dönemin bir soruna değiniyor, kadını da yeriyor ama erkeği de yeriyor. pozitivizm de eleştiriyor ilkel inançları da. Mizah, korku, fantastik dozunda yerinde okurken çok keyif aldım. tavsiye ederim.
Anlatı, yazarın Avrupa kentlerine yaptığı seyahatlerinden derlediği notlardan oluşuyor fakat gezi yazısından ziyade Tezer Özlü'nün duygu ve düşünce dünyasına girdiğimiz bir yolculuk bu. Günlük tarzında yazıldığı için yazarın kendisi olma deneyimine tanıklık ediyoruz.
Dönemin modasına uygun olarak kapalı bir anlatımla karşılaşıyoruz. Kendisi depresif ve içe dönük biri. Çoğu yerde ne demek istemiş diye çok düşündüm anlatmak istediği şeylerden çok etkilendiğimi şahsen söyleyemem, belkide benzerlerini gençken çok okuduğum için etkisini yitirmiştir bende.
Yazarın zihni, çelişkilerle karışmış durumda ama zaten Tezer Özlü'yü kendisi yapan şey de tam olarak bu. Geleneksel bilindikleri sorgulamış, itmiş bir kadın. Cinselliği de dahil kendini özgürleştirmiş.
Kendisi de bunu dile getiriyor.
Beğenilme kaygısıyla yazdığını pek sanmıyorum. Samimi bir üslupla var etmiş yapıtını. Ölüm, intihar hep zihninde dolaşan kavramlar; Çocukluğundaki anılarda, gezdiği gördüğü yerlerde, tanıştığı kişilerde... ama bence bu takıntı yaşamını daha değerli kılmasına sebep oluyor. Tezer Özlü için edebiyatını acıdan yaratmış denebilir.
Korku-gerilim filmlere, gotik tarza aşina olsam da H.P Lovecraft'ın okuduğum ilk hikayesiydi bununla başlamak tamamen doğru değil ama güzel bir başlangıç oldu, diğer eserlerini okumaya teşvik etmiş oldu.
Korku edebiyatına giriş kitabım olduğu için diğerleriyle karşılaştıramayıp sadece beklentimi karşıladığını söylemek isterim. Ayrıntılı betimlemeler akıcılığı yer yer baltalasa da o heyecanı hissetmek için detaylı bilgilere ihtiyacımızın olması normal. Karşıda bilinmeyen, tekinsiz canlılarla muhattap olmak, insanlara güvenememe, karanlık mekanlar, kötü kokular gibi unsurlar hikayenin gerilimini, rahatsız edici atmosferini oluşturuyordu. Finali ise fazla gizemli geldi, bitmiş hissi vermedi, devamı var mı bakacağım.
Siyasi bir alegori olan bu eser Stalin’i eleştirmek için yazıldığı söylense de bu şekilde daraltmamalı (ki zaten yazarda öyle bir şey dememiş ama okuyucular öyle uzlaşmış) tüm totaliter rejimlerin acıklı bir tablosu niteliğinde değerlendirilmelidir. İnsan doğası hakkında yadsınamacak bir gerçek varsa o da her ezilen, gücü ele geçirdiğinde ezen haline dönüşmekte, zorbalaşmaktadır. Nitekim romanda bunu akıcı, sade bir şekilde başarılı bir şekilde anlatmıştır.
Fatma Aliye; Refet’te romanla aynı adı taşıyan kadın karakteri üzerinden kadınların kendi ayakları üzerinde durmanın tüm zorluklara rağmen imkansız olmadığını anlatmıştır.
Refet’in annesi Binnaz
