Ace
@Lgria
kitaplar yasal uyuşturuculardır
110 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Görünüşe göre her ölümden sonra, her doğumdan sonra olduğu gibi, dünya yeniden başlıyor. Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni çağlar açılıyor. Şöyle demeye başlıyorsunuz
- a, bu babam ölmeden önceydi. Ya da - babam hayattayken. Ya da - iki yıl sonra . . . Kızım doğduktan sonra da böyle olmuştu. Dünya aniden ikiye bölünmüştü - yeni (çocuğa ait) çağdan önce ve sonra.
Reklam
Onun gibi biri canının acıdığını söylüyorsa,
bu acının son aşamasıdır.
“Ölümden korkmamıza gerek yok. O varsa biz yokuz. Biz varsak o yoktur,"
Bir insanın canını onu aşağılamadan da alabilirsin.
İnsan ebeveynini hayalinde defalarca defneder. Onların bir gün öleceği korkusu, en erken korkularımızdan biri olmalı. Çocukken gece yarısı kalkıp annemin nefes alıp almadığını kontrol ederdim,
diyor bir arkadaşım. Bir çocuğun, tek başına kaldığında, onlarsız yaşayamayacağı kişiler için duyduğu doğal endişe. Onlar için midir, yoksa çocuğun daha çok kendisi için duyduğu bir korku
mudur bu? O anda böyle bir ayrımın olup olmadığından bile emin değilim. Korku tek ve aynıdır.
Reklam