Her şahsar şimdi -ne yaprak, ne bir çiçek! -
Bir tude-i zilal ü siyeh-reng ü na-ümid...
Ey dest-i asman-ı şita, durma, durma çek
Her şahsarın üstüne bir sütre-i sefid!
Özgür olmak için bu dünyadan ve kendimden olabildiğince kaçmalıyım. Çıkmaz sokağın çıkmazına kadar koşmalı dalga köpüğü kadar ağlamalıyım. İnanıyorum ruhum ve fikirlerim özgürleşecek.