Ceza çekmenin insanı arındırıp temizleyen bir yanı vardı. İnsanın hakkaniyetli bir tanrıya ettiği dua "Günahlarımızı bağışla" değil de "Yaptığımız kötülükler için bizi cezalandır" olmalıydı.
Bir kadın yeniden evleniyorsa, eski kocasından nefret ettigi içindir. Bir erkek yeniden evleniyorsa, eski karısına hâlâ aşık olduğu içindir. Kadınlar mutlu olma ihtimali için şanslarını denerler, erkeklerse mutlu olma ihtimali için risk alırlar.
"..medenî cemiyette, hem zengin hem de etkileyici insanların aleyhinde söylenenlere inanmaya pek meyilli olmazlar. Sezgisel olarak nezaket kurallarının ahlak kurallarından daha önemli olduğuna inanırlar ve onların gözünde en üst düzeyde bir saygınlığa sahip olmak, iyi bir aşçıya sahip olmaktan daha az kıymetli bir şeydir"
İnsanın kendi kendini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır. Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz. İnsan ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir; günah çıkartan rahip değil.