E.

Ben, yoluma engeller çıkacağı görüşündeyim. Umut etmekten bile korkuyorum...
Reklam
Edebiyat iyi şey Varvaracığım, çok iyi. Önceki gün öğrendim bunu ben de. Derin anlamlı bir şey! İnsanın yüreğine güç veriyor, onu eğitiyor.
Yazdıklarımı nasıl yazdığımı bile bilmiyorum ben! Hem geçmişten söz edecek gücüm yok artık. Düşünmek bile istemiyorum geçmişimi. Bu anılar dehşete düşürüyor beni.
Kim bilir, kısa süren mutlu günlerimin olaylarını böyle inceden inceye uzun uzun belki de bunun için anlattım. Öylesine kısa sürdü ki bu günlerim! Yerlerini Tanrı bilir ne zaman sona erecek keder, kapkara bir keder aldı.
...gece lambasının titrek ışığı altında baş başa geçirdiğimiz acı, ama gene de tatlı saatlerde nelerden söz etmedik!.. Aklımıza gelen, yüreğimizden kopan, açığa vurmak istediğimiz her şeyden... Mutluyduk... Ah, hem keder hem sevinç dolu ne saatlerdi onlar! Şimdi anımsadıkça tatlı bir elem sarıyor içimi. Anı tatlı da acı da olsa her zaman ıstırap verir insana. Belki başkası öyle değildir, ben duyarım bu ıstırabı. Ama tatlıdır bu ıstırap. Kalp acı çekmeye, ezilmeye, sıkışmaya, kederlenmeye başladığında anılar onu, gündüzün sıcağında kavrulmuş cılız, zavallı bir çiçeği akşam serinliğinde çiy tanelerinin canlandırdığı gibi canlandırır.
Reklam