E.

@Liddya·
·
sabitlendi
ÇIKIN SAÇLARIMIZIN ARKASINDAN!
Kendinizi, aklınızı, fikrinizi ve elbette; yüreğinizi geliştirip öyle yaşamak varken... Neden kadınların saçlarının arkasına saklanıp hükmetmeyi seçtiniz beyler? Önünüze illa bir siper, bir perde mi gerekiyordu? Siz kendi beyninize, kas gücünüze, dilinize, bilginize güvenemediniz mi ki hep kadının başında büyüyen tellerle uğraştınız tarih boyunca? Size neydi? Niye siz, birbirinize küfrederken kadın bedeni üzerinden saldırdınız? O kadın orada bile değilken... O kadın o eril kavganın hiçbir şekilde parçası değilken... Siz neden sizi kızdıran o adama değil de onun annesine, karısına küfrettiniz? İnsanlık tarihi, ülkenin birinde neden başı açık kadınları eli sopalı erkeklerin dövmesi gibi bir çirkinlikle lekelendi? Neden ya, gerçekten? Sizi doğurup dünyaya getiren kadınların saçlarından size neydi beyler? Okşamak, sevmek varken... Kendi bedeniyle ne yapacağı kararı kendine aittir niye diyemediniz? İster örter ister açar saygısını neden esirgediniz sizi dokuz ay içinde misafir eden o insandan? Dokuz ay nefesini sizinle paylaşan o kadından? Çekin aklınızı, fikrinizi, ellerinizi saçlarımızdan beyler! İster örter ister açarız, ister kısacık kestirir, ister rüzgâra teslim ederiz. İstediğimiz renge boyatır, istediğimiz şekle sokarız. Kökü bizdedir. Karar bizimdir. Saçlarımızı kendinize siper etmekten vazgeçin beyler. Çıkın saçlarımızın arkasından. Biz sizin kavganızın öznesi değiliz.
Kadın
Reklam
"Belki de bu yüzden tanışmışızdır, gelip beni kurtarasın diye"
Sayfa 59
Ölecekmiş gibi hissediyorsun ama ölmüyorsun.
Sayfa 50
Yolculuk, ayrılıkla başlıyor.
"Hepiniz, bırakın öleyim," dediğini ayrımsadı. Hepsi birden saldırırsa, artık yaşayamayacağını biliyordu. Çektiği bu acıya değecek hiçbir coşku, mutluluk huzur ya da özgürlük yoktu.
Sayfa 117
Reklam