Elif
@Life__
Düne geri dönemem, çünkü o zaman farklı bir insandım.
İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.
Bugün düşündüğün şeye yarın dönüşürsün.
Şu anda okuduğu kitaplar
Artık bir mutluluk denizinde yüzüyordu Christophe; bu mutluluk bir kaç saat sürecekti. Bunu bulandıran da “bitecek olması” düşüncesiydi.
Reklam
Anlatılamazdı içinden geçenler; sayılan ve sevilen birinin ölümünde duyulan duygulara benziyordu bunlar: Derin bir yıkılış, büyük bir acı…
Uyandığı zaman güneş çoktan doğmuştu. Ama bir gün önceki gibi kayıtsızca parlamıyordu güneş. Dünyada değişen bir şeyler vardı. Christophe haksızlığa uğramanın acısını tatmıştı.
Başkalarının kötülüğünü ilk kez hisseden çocuğun çocuğun acısından daha büyük bir acı olamaz. Böyle bir çocuk bütün dünyanın kendisine saldırdığını, kimsenin ona el uzatmadığını , yeryüzünde yapayalnız kaldığını sanır. Hiçbir şey yoktur onun için, hiç hiç !..
Sonsuz bir bağımsızlık duygusu taşıdığı halde körü körüne itaat ederdi. Aydın düşünceli olduğunu ileri sürse de bütün boş inanışlara bağlıydı.Bir yandan kahramanlığa düşkün, gerçekten cesur adamdı, bir yandan da o kadar çekingendi ki! Yarı yolda kalan, gelişmemiş bir yaradılış.
Reklam