Düne geri dönemem, çünkü o zaman farklı bir insandım.
İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.
Bugün düşündüğün şeye yarın dönüşürsün.
Acı olmasaydı mükemmel olurduk, diye geçirirdi içinden. Önemsiz ve acıdan habersiz. Tam anlamıyla mükemmel. Ama acı diye bir şey vardı ve işleri bozuyordu.
Derin mavisiyle sonsuz gökyüzünün işlevi nedir? Bu yalnızlık neden? Ve ben neyim? Ayrıca: Ben başkaları mutluluktan coşarken ve zenginieşirken sadece kendi kırılgan varlığının çektiği acıları bilirim. Ayrıca: Bu kadar yalnızlık yanlış.