Alin
@Life_in_the_shadows
6 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Benim için ağaçlar her zaman en etkileyici vaizler olmuştur. Onları kabilelerde ve ailelerde, ormanlarda ve korularda yaşarken onlara saygı duyuyorum. Ve daha fazla durdukları zaman onları reddediyorum.
Tek başına duran ağaçlara daha da hayranım. Yalnız insanlar gibidir onlar. Şu-bu zaaftan ötürü sıvışıp giden münzeviler gibi değil, yalnızlaşmış büyük insanlar gibi, Beethoven ve Nietzsche gibidirler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ağaçları dinlemeyi öğrenen, ağaç olmayı arzulamaz artık. Kendisi dışında başka bir şey olmayı arzulamaz. Yurt budur. Mutluluk budur
Bu dünya... Seni hayal kırıklığına mı uğratıyor?
Acaba okur, iki hatlı ve birbirine paralel giden zaman yolundan söz edildiğini duymuş muydu? Evet, zamanın böyle yan kolları mevcut; biraz yasadışı ve sorunlu olsa da bizdeki gibi kaçak işlerde, sıraya alınmamış çok sayıdaki olayla karşılaşınca, çok da seçici olunmuyor.
Bu, diğer baharlardan daha gerçek, daha göz kamaştırıcı ve parlak olan bir baharın, konusunu ciddiye alan bir baharın, takvimlerdeki bayram kırmızısının, mühür mumunun kırmızısıyla, boya kalemlerinin kırmızısıyla, coşkunun kırmızısıyla, uzaklardan açıkça yazılmış esin verici bir bildirimin öyküsü, uzaklardan postalanmış muştulu bir telgrafın morudur.