Önemsenmemek, evet... Çok, çok uzun bir zaman süresince en ağrıma giden buydu galiba. Hem zaten kim kendisini bir şekilde duyurmak istemez ki... Kim, böyle bir duyurma sancısına kapıldıktan sonra, kendisini böyle bir çatışmadan, bir iç savaştan, örselenmeden kurtarabilir ki...
Bir rüya, tüm acımasızlığıyla yıllar boyunca ardımdan geldi... Gördüklerim, ya da kendime göstermek zorunda kaldıklarımla yüzleşmeyi başarmamsa çok uzun zamanımı aldı. Dahası bunu ne kadar başarabildiğimden bile henüz çok emin değilim. İçimde şimdi sadece o seslerin ve gülüşlerin yankıları var.