...hep içimden geçtin. Kimi zaman avaz avaz kimi zaman sessiz bir harf gibi. Bazen üç beş kelime bazen sabaha kadar. Bazen adından düşen bir nokta, bazen upuzun bir paragraf kadar... Yutkuna yutkuna geçti harfler içimden, sesim ulaşmadıysa beni affet!
Yaşantısının çocukluktan sonraki 'kendine ait' yıllarını yalnız yaşayarak geçirenler, daha sonra en uyumlu, en heyecanlı ve verimli bir beraber yaşamda bile, yalnızlıklarını özlerler. Bunun, birlikte olunan kadın/erkekle hiç ilgisi olmadığı tamamen kişisel bir gereksinme, alışkanlık ve durum olduğunu, ancak bilenler anlarlar.
Sanki yalnız yaşıyorum. Özgür, rahat ve sorumsuzum. Ama paylaşarak, sevgiyle ve istekle... Hem yalnızım, hem onunlayım. Ne zaman istersem...
Bir kadınla bir erkek bu sorumlu-sorumsuzluk çizgisini doğru çizebilirlerse, uzun yıllar heyecanlı yaşayabilirler, birlikte, yan yana...