Yonca Öztürk
@Lilia
17 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin. Bir kafası vardı aydınlatamadın. Bir vücudu vardı, besleyemedin. Üstünde yasadigi bir toprak vardı! İşletemedin. Onu hayvanı duygularun, cehâletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın. O, katı toprakla kuru bir göğün arasında bir yabani ot gibi bitti. Şimdi, elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ektin ki, ne biçeceksin? Bu ısırganları, bu kürü dikenleri mi? Tabii ayaklarına batacak. İşte her yanın yarılmış bir halde kanıyor ve sen, acıdan yüzünü burusturuyorsun. Öfkeden yumruklarını sıkıyorsun. Sana ıstırap veren bu şey, senin kendi eserindir, senin kendi eserindir.
ihtiyaç duyduğum bir günde okumam ne büyük tesadüf.Edebiyat
Büyük felaket anlarında olduğu gibi, büyük sevinç günlerinde de duygularımızı başkalarıyla paylaşmak bizim için bir derin ihtiyaçtır.