Berna
@Lilithh666
4 okur puanı
Haziran 2026 tarihinde katıldı
Anlamın Çöküşü
medeniyet dediğimiz şey, karanlığın üzerine gerilmiş ince bir bez parçasından ibarettir. bez çürümeye başladığında altında bekleyen şeyi görürüz: hiçbir anlam taşımayan, buna rağmen durmadan üreyen, yiyen, seven, korkan ve ölen çıplak yaşamı
Reklam
varoluş bir kazadır. ama bu kazanın farkında olan tek varlık insandır. bu yüzden huzursuzuz. düşünürüz çünkü anlam yoktur; anlam olmadığı için yaratırız. sonra unuturuz yarattığımızı, ona taparız. ve böyle böyle büyür içimizdeki saçmalıkla baş etme becerisi: felsefe, sanat, aşk
Doğa ne erdemi ne de suçu tanır; yalnızca kendi yasalarını izler
İnsan, her şeye alışan bir yaratıktır
Yaz ortasındaydı
Ve geceyarısı
ve yıldızlar yörüngelerinde
Ölgün ölgün pırıldarken
Daha parlak ışığında
Kendisi göklerde
Köle gezegenlerin arasında
Işığı dalgalarda olan soğuk ayın
Soğuk tebessümüne dikmiştim gözlerimi
Fazlasıyla-fazlasıyla soğuktu benim için
Derken kaçak bir bulut
Geçti örtü niyetine
Ve ben sana döndüm
Yükseklerdeki iştihamına
Mağrur akşam yıldızı
Senin ışığın daha değerlidir benim için
Çünkü yüreğime mutluluk verir
Göklerdeki gururun geceleri
Ve daha çok beğenirim
O alçaktaki daha soğuk ışıktan
Senin uzaklardaki ateşini
Reklam