Sinem.top
@Lilithyus
MEB~Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni
Birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmedikleri yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Daha çok yol var mıdır? Yoo... Şu ilerideki nehri geçmek, şu yeşil tepeleri aşmak yeterlidir. Belki de varmışızdır bile. Şu ağaçlar, kırlar, şu beyaz ev belki de bizim aradığımız şeylerdir. Bir an bunun doğru olduğuna inanıp orada durmak isteriz sonra kulağımıza ileride daha iyisinin olduğu çalınır ve tasasız bir biçimde yeniden yola koyuluyoruz.
Muhakkak farklı bir şeyler olagelmeli, öyle bir şey ki insan, 'artık sonuna gelmiş olsam bile beklemeye değmiş' diyebilmeli.
