Derken, bir şeyler yazmak geçti içimden; kalemimi çıkarıp o buruşuk ellerimi peçetenin üstüne, “Düşlerimize günah derlerdi de tenimiz yeşillendikçe her ayvada bir diş bırakırdık fitre yerine” cümlesini yazdım. Onun altın da,“bir kızın ellerinden ellerini uzatır da kimi zaman, bize dokunur zaman, ve “Henüz ölmemiş ölüleriz“cümlelerini sıraladım.
“İnsan” diye yazmıştı Thoreau Walden’da’ Hayallerine doğru güvenle yürüdüğü ve hayalindeki hayatı yaşamak için çaba gösterdiği taktirde gündelik hayatın akışı içinde aklına dahi gelmeyecek bir başarıya ulaşacaktır.’