Ben insan beynini ilk başta boş bir tavan arası gibi düşünürüm, onu seçtiğin mobilyalarla doldurman gerekir. Ahmak birisi karşısına çıkan her çeşitteki keresteyi alır, böylece ona yararlı olabilecek bilgi kalabalıklaşır ya da en iyi ihtimalle diğer şeylerle karmakarışık bir hale gelir ve ona ulaşmada zorluk çeker.
Dünyada herhangi bir güç kendisini yenilgiye uğrattığında hep gülerdi zaten. Yenilmiş olsa bile, yenilgiye gülmek suretiyle zaferin birazını çalabilirmiş gibi gelirdi ona.