Karantinadan bu yana kente tek bir araç girmemişti... Bu alışılmamış görüntülere karşın, yurttaşlarımızın başlarına geleni anlamakta güçlük çektikleri görülüyordu... Kimse hastalığı gerçekten kabullenmemişti henüz... Bu durumdan dolayı sıkılmış ve sinirliydiler ...
Toplum olarak, sessiz bir sözleşmeyle susma kararı alınmış, yaşananlar genç kuşaklara aktarılmamıştı. Bu iyi miydi, kötü müydü bilemiyorum. Hiç kimseye düşman olmadan yetiştirilmiştik. Bu işin iyi tarafıydı ama bir de geçmişimiz konusundaki korkunç cehalet vardı.