Sık sık olduğum yerde öylece durup etrafımı izliyorum, yaşam alanımı algılamaya, çevremin farkına varmaya çalışıyorum. Gelip geçen insanların yüzlerine bakıyor, ruh hallerinden çıkarımlar yapıyorum. Normalde hiç farkına varmadığım ayrıntılarla karşılaşınca şaşırıyor ve bir o kadar da eğleniyorum. Her gün yanımızdan gelip geçen insanların yüzlerini dahi bilmiyoruz, geçtiğimiz yerlerin neye benzediğinden, evlerin panjurlarının renklerinden, hiç girmediğimiz sokakların nerelere çıktığından haberimiz yok. Ne geçen mevsimlerin bıraktığı harika izleri, ne sabahın o yeniden başlama telaşını ne de akşamın dinginliğini yakalayabiliyoruz, öylece geçip gidiyoruz, sanki işimiz geçip gitmekmiş sadece hayatlarımızdan, sanki hiç bi’ anlamı yokmuş yaşamlarımızın gibi.
Farkına varmayı seviyorum, soluduğum havanın, altında durduğum göğün, her gün çiğnediğim toprağın, ağaçların, kuşların..
Sen de yap sevgili okur, farkına var, var olduğunu, yaşadığını hisset. Dur olduğun yerde ve etrafını izle. 👀