Fatmanur
@Limsaa
Bu yaşamak bir şiir; harikulâde.
Öğretmen
1997
313 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçeklikten KoptukEğitim
Kaybedilmeyen bir oyunla çocukları hayata hazırlıyoruz ve bu çocuklar pamuklar içerisinde büyütülüyor. Ciddi bir ebeveyn sorunu var bu çağda. Çocuklar hiç kaybetmiyor, hiç yokluk çekmiyor, hiç sıkıntı çekmiyor, hiç hayır kelimesini duymuyor. Sonra ne oluyor peki "Ya çalıştığım yerde çok mutsuzum, bir türlü motive olamıyorum, sadakatim hiç yok vs." Neden peki? Çünkü tatmin olamıyoruz. Gerçekler bizi artık tatmin etmiyor, o kadar yapay bir dünya da büyüyoruz ki gerçekler ile karşılaşınca şoka giriyoruz. Birisi bize "bak yanlış yapıyorsun, bu olmamış, git bunu bir daha yap" dediğinde adeta depresyona giriyoruz. Bu terminolojiyi değiştirmemiz gerekiyor, aksi takdirde sonumuz vahim...
Gençlik Nereye Gidiyor!
NE YAZIK ki HAKLI. Genç bir kardeşimizin büyüklere haklı olarak serzenişi.
MUHTEŞEM BİR YAZI okumanızı tavsiye ederim.......
" Ben 21 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Yazılarınızı fırsat
“Beklerken bir kaç saat geçti. Yanımdan üç beş otobüs, beş on kedi, yirmi otuz insan geçti. Parkın üzerinden siyahın bir sürü tonu geçti. Sıkılıp eve döndüm, kumanadaya gitti elim, ekrandan peş peşe programlar geçti. Önümden elinde çay bardağıyla annem geçti. Uzaktan trenler geçti. İçimden kısık sesle söylenen şarkılar geçti. Hatta bir ara içim geçti. Beklerken bir sürü şey geçti, zaman bir türlü geçmedi..”
Ali Lidar