Nursel

Nursel
+Eğer bana sinirlenirsen ne yaparsın? -Bulur buluşturur şiir ezberlerim. Gabbeh Şeftaliler dünyasında elma sosu istememelisin Johnny
Nora ölmek istemiyordu. Ona ait olan hayattan başka bir hayatı da istemiyordu. O hayat karmaşık ve mücadelelerle dolu olabilirdi ama o karmaşıklık ve mücadeleler de ona aitti. Hepsi çok güzeldi.
Sayfa 263
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
O hayatlarda hissettiği her şeyi hissetmemiş olabilirdi ama o potansiyele sahipti. Olimpiyatlarda yüzmesine, seyyah olmasına, şarap üreticisi, rock star, gezegeni kur­taran bir buzul bilimci, Cambridge mezunu, anne ve milyonlarca başka şey olmasına yol açan fırsatları kaçırmış olabilirdi ama o in­sanların hepsi bir bakıma yine de oydu. Hepsi oydu. Müthiş başarı­lar elde etmiş olabilirdi ama bunu düşünmek eskiden olduğu gibi depresyona sokmuyordu onu. Bilakis. İlham veriyordu. Çalışıp ça­baladığında neler olabileceğini görmüştü çünkü. Yaşadığı hayatın da aslında kendine ait bir mantığı olduğunu görmüştü. Abisi yaşıyor­du. Izzy yaşıyordu. Lise öğrencisi bir çocuk başını belaya sokmaktan onun yardımıyla kurtulmuştu. Hayatın bazen bize tuzak gibi gel­mesi aslında zihnin oynadığı bir oyundu. Mutlu olmak için üzüm yetiştirip şarap üretmesi ya da gün batımını California'da izlemesi gerekmiyordu. Büyük bir evinin ve mükemmel bir ailesinin olması da gerekmiyordu. Yalnızca potansiyele ihtiyacı vardı ve potansiyel­ den bol bir şeyi yoktu. Bunu neden daha önce görememişti ki?
Sayfa 263
"Böyle olmak zorunda. Bu kez buraya ölmek istediğin için değil, yaşamak istediğin için döndün. Kütüphane öleceğin için yıkılmıyor. Sana bir şans daha vermek için yıkılıyor. Sonunda kararını verdin. Yaşamak istediğine karar verdin. Haydi, hala şansın varken, git ve yaşa"
Sayfa 261
Nora kök yaşamını düşündüğünde, esas sorunun, onu kırılgan yapan şeyin aslında sevgi eksikliği olduğunu anladı. O hayatta abisi bile onu istemiyordu. Volts ölünce kimsesi kalmamıştı. Ne o kim­seyi sevmiş, ne de sevilmişti. Kendi içi de, hayatı da bomboştu; yal­nızca umutsuzluğu hissedebilen bir robot misali oradan oraya gidip normal bir insan gibi davranıyordu. Yalnızca en temel gereksinim­lerini karşılıyordu.
Sayfa 243
"Bayan Elm?" "Efendim, Nora, ne var?" "Çok karanlık" "Farkındayım" "İyiye işaret değil, ha?"
Sayfa 213