Damla Ertaş
@Lipikas
Suçlu ben olabilir miyim?
Klasik bir Alice Feeney kitabıydı ama en iyi kitabı değildi. Tüm kitaplarını okumuş biri olarak bu kitabını biraz ortalama buldum diyebilirim.
Merak dozu tüm kitaplarında olduğu gibi yüksekti, her bölümde suçlu budur diye düşündüğüm bir sonraki bölümde kendini akladı, yazar tüm karakterlerden ayrı ayrı şüphe ettirdi
Bölümlerin her biri ayrı karakterin ağzından yazılan kitapları seviyorum, konuyu farklı gözlerden izleme imkanı sunuyor. Kitabı bu yönden her zamanki gibi başarılı buldum. Zaman olarak önceye dönmeler ve sonraya gitmeler de merak unsurunu canlı tutuyor.
•
•
#kocamınkarısı #alicefeeney #gerilimkitapları #kitapönerisi #neokudum
Hepimiz bir son kullanma tarihiyle doğarız, sadece onu bilmeyiz.
Her şey hiçbir şeydir…
Her şeyin hiçbir şey olduğu bir dünyada, Rıdvan birtakım mektuplar almaya başlar; “Herkesin her şeyi içinde biriktirdiği zamanlar; 2. Dünya savaşı zamanı yaşayan 2 kız kardeşin 1960’lar civarı birbirlerine yazdıkları mektuplar. “Ne dersin kardeşim, belki hayat çok kapılı bir han değildir, belki aynı zamanda yaşamış iki kadının kaderi üç aşağı beş yukarı aynı yollardan yürümektir.”
Peki bu mektupta yazanlar gerçek mi? Hayal mi? Farkeder mi?
Nermin Yıldırım’dan okuduğum 2.kitaptı. ‘Dokunmadan’ı çok beğenmiştim, bence bu kitabı da bir o kadar etkileyiciydi. Gönülden tavsiye ediyorum.
”Ona göre saçlar akla ve kalbe tutulan aynalar gibiydi. Mesela kafamız karışıksa, aklımızdan geçenler yüregimizi acıtıyorsa, o kafayı çevreleyen saçtan da hayır gelmezdi. Bir kere kederle kavruldu mu en mahir kuaförün elinde bile bir seye benzemezdi. Bu durumda kesilmesi elzemdi. Aksi takdirde ne saç düzelir ne de sahibi hafiflerdi. Ama mutluysak, aklımızla yüreğimiz arasında bastıkça gıcırdamayan, sağlam köprüler kurmuşsak, o zaman saçlarımız da canlanıp ışıldardı. Kafamızın dışı daima içiyle bağlantılıydı. Hülasa saçın dilini çözmek, sözüne itibar etmek lazımdı.”
•
•
#nerminyıldırım #neokudum #kitap #kitapönerisi #kitapalıntıları
