Nazlı Yalman
@Litost
Sevgi, sevgi yaratan bir güçtür; güçsüzlük sevgi yaratamamaktır. Bu düşünceyi Marx çok güzel bir biçimden şöyle anlatır:" İnsanı insan olarak düşünün;onun evrenle olan ilişkileri de insanca olsun; o zaman sevgiye karşılık sevgi,güvene karşılık güven vb. bulursunuz. Eğer sanattan zevk almak istiyorsanız, sanattan anlayacak şekilde yetişmeniz gerekir;öbür insanları etkilemek istiyorsanız, onlar üzerinde gerçekten uyarıcı,geliştirici bir etki yaratabilecek durumda olmalısınız. İnsanlarla ve doğayla olan ilişkilerinizde istencinizin nesnelleşmiş biçimi olan gerçek bireysel yaşamınız ortaya çıkmalıdır. Sevgi uyandırmadan seviyorsanız , başka deyişle , sevginiz o durumuyla sevgi yaratmıyorsa , yaşamınızı seven bir kişi olarak ortaya koyup da sevilen bir kişi olamıyorsanız,sevginiz güçsüzdür,bir talihsizliktir."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Karşımdakini olduğu gibi görebilmek,daha açık bir deyişle aldanmalardan , onu kafamda yanlış düşüncelerle bozulmuş imgesinden kurtulmak için onu da,kendimi de nesnel olarak tanımam gerekir. Ancak bir insanı nesnel olarak tanıdıktan sonradır ki,değişmeyen özüyle, sevgi eylemiyle tanıyabilirim.
Sevgi Nesneleri1000Kitap
Sevgi yalnız belli bir insana bağlılık değildir; bir tutumdur;kişinin yalnız bir sevgi nesnesine değil, bütünüyle dünyaya bağlılığını gösteren bir kişilik yapısıdır.Kişi yalnız bir tek insanı seviyor,başka her şeye karşı ilgisiz kalıyorsa , sevgisi sevgi değil. birlikte yaşamaya bağlılık ya da yaygınlaştırılmış bir bencilliktir.Gene de birçok kişi sevginin yetiye değil nesneye bağlı olarak geliştiğine inanır.Aslında bunlar,sevgililerinden başkasını sevmemeyi sevgilerinin derinliğine kanıt sayarlar. (...) Sevginin bir etkinlik ve ruhsal güç olduğunu kavrayamazsa insan tek gerekli şeyin uygun nesneyi bulmak olduğunu,ondan sonra bütün sorunların kolayca çözülüvereceğini sanır.
Kadircan Yüce-Harfler Krallığı1000Kitap
Harfler Krallığı...
Kelimelerle ,cümlelerle oyunlar oynanır da harflerle oynanmaz mı?Oynanır elbette. Kadircan Yüce de tam olarak bunu gösteriyor kendi harfler krallığında. 58 şiirden oluşan incecik bir kitap. Sizi şiirle boğmuyor ama şiire de aç bırakmıyor. Bir günde rahatça bitirebileceğiniz bir kitap.
Kitabı okurken "Cigarayı bırak deme bana / Eğer bırakırsam şiire başlarım,/ O daha kötü " satırlarını okurken bir sigara yakıp , " Farklı yerlerde doğacak üzerimize gün,/ Farklı iklimlerde ısıtacak güneş... / Bensiz de ayakta ,bizsiz de puslu... / Şimdi ardımda kara bulutlu koskoca bir şehir ,/ Gitmek hep bana mahsus bir fiil..." Satırlarında kimi zaman gidecek , " Uzun uzadıya bakma bana,/ Bakışlarından korkarım sen bilmezsin./Ansızın kaçırırım gözlerimi kalbinden,/ Sessizlik içinde aşık olur bakışlarım yeniden,/ Bir boşluktur gözlerin , kaybolurum..." Satırlarında ise kendi ütopyanızda birilerinin gözlerinde kaybolacaksınız.
"… Şiirlerin , gözyaşların,o hasretin nerede?" Derken Ümit Yaşar Oğuzcan'ı hatırlatacak size. Tek bir dünyayı değil, dünyaları bulacaksınız bu "ince ruhlu" kitapta.
