Benim sevdalarım var, yaşanmamış, belki yaşanamamış.
Özlemlerim var, çocuksu biraz huysuz, kafa yorulmamış.
Benim umutlarım var, öyle afili şeyler değil, sıradan olağan.
Aslında bende bir ben var, yorulmuş, hırpalanmış, anlaşılmamış.
Bir kafa yoran oldu mu, O da muallak, bilinmez afaki,
Hâsılı yarım, eksik, kırılmış, horlanmış, ciddiye alınmamış.
Benim yorgunluklarım var, çalışılmamış çalışmaların yorgunluğu.
Yüreğimde dağlarım var, fark edilmemiş çıngalardan çıkan yangınların eseri.
Elbet kendimle getirmedim, bunca huzursuzluğu, mutsuzluğu.
Belki de ıskaladım, tam on ikiden vuramadım çöreklenmiş uğursuzluğu.
Çölde serabı taaa uzakta bir kaynağı gözüme kestirdim.
Yenmek için içimi kavuran şu nasipsiz susuzluğu.
Ve benim yaşanmışlıklarım var, kahrolası, olmayası olanlar.
Bir de kocaman huzurlu çakır keyif hiç unutulmayalar.
Bir sigara içimi çok uzun, ya da bir sigara içimi çok kısa yaşananlar.
Kırıp döktüklerim, kökünden söktüklerim, tarifsiz duygularım var.
Tecrübe denen şey çok pahalıya mal oldu bana, neden aldıysam.
İflasın eşiğindeyim, batıp gideceğim, oyun bozulacak biraz kafaya taksam.